Afgelopen week (begin juni) was er sprake van een zeer wijdverspreide paniekreactie in Nederland, België, Duitsland en zelfs in Frankrijk als gevolg van een alarmerend bericht van de Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit dat eieren vernietigd dienen te worden wegens de aanwezigheid van een verboden gif in eieren.
Wat was er aan de hand? De bewuste stof fipronyl is een zeer effectief middel tegen een van de grootste plagen voor legkippen, te weten de bloedluis (eigenlijk de vogelmijt) en was daarom ook heel populair.
Sinds 1 januari 2017 is het echter verboden om dit nog op dieren in de voedselketen te gebruiken, met als voornaamste reden dat dit insektenverdelgingsmiddel te giftig is voor bijen.

Voor huisdieren zoals uw kat of hond is het nog steeds wel toegstaan, dus de kans is zeer groot dat als u uw huisdier tegen vlooien, teken of luizen behandelt, u het al op uw huid heeft gekregen.
Aangezien we zelf ook een huiskat hebben, kon ik dit meteen controleren en jawel, één pipetje bevat 50mg fipronyl, terwijl een grotere kat zoals de onze 2 van dergelijke pipetjes met in totaal 100mg van het middel in de nek gedrukt moet krijgen om effectief te zijn.

De dosering, die tot de ingang van het verbod was toegelaten voor eieren was 0,005 mg/kg. Een ei van normale grootte, weegt net iets meer dan 50g, zodat de maximaal toegestane dosering voor één enkel ei, 1/20e deel was ofwel 0,00025 milligram (of 0,25microgram).

Dat cijfer zegt nog niets over giftigheid voor mensen, maar is puur het gehalte wat is toegestaan voor gebruik. Voor een mens is de grens bepaald op 0,009mg/kg lichaamsgewicht (of 9microgram/kg). Dat vertaalt zich naar 0,54 mg voor een volwassene van 60kg of 0,14mg voor een kind van 15kg.
Maar aangezien eieren voor sommige mensen dagelijkse kost zijn, hanteren toxicologen ook nog een andere grenswaarde, namelijk de aanvaardbare maximale dagelijkse inname  (acceptable daily intake), deze is 45x kleiner dan de giftige waarde, namelijk 0,0002 mg/kg lichaamsgewicht (of 0,2microgram/kg)

Als we met elkaar vergelijken wat de maximaal toegestane grens is in eieren (0,25mg voor 1 ei van 50g) met de maximale toegestane dagelijkse dosering voor een mens (0,2mg/kg mens) , dan betekent dat een mens van 70kg ook bijna 70 eieren per dag zou mogen eten, zonder dat hij/zij over de gevarengrens heen zou gaan.
Althans, voor de gevarengrens voor fipronyl, want 1 ding weet ik zeker, het zal niemand lukken om dag in dag uit 70 eieren te eten zonder verschrikkelijk ziek te worden, al was het maar van indigestie!

Wanneer je dat allemaal weet, dan lijkt de hele gang van zaken rondom de terugroeping en vernietiging van de eieren, tot en met de gedwongen slacht van de leghennen omdat hun eieren de voedselketen niet meer in mogen komen, geheel buiten proporties.
Laat staan het feit dat mensen geeneens meer onbesmette eieren durven te kopen!
Dat valt in het niet met wat eenieder binnenkrijgt na het aanbrengen van het anti-vlooienmiddel op zijn/haar huisdier, wanneer men gedachteloos hetzelfde huisdier aait. Dat is tenminste een duizendvoudig hogere dosering van fipronyl dan bij het consumeren van een enkel eitje, waar mensen nu zo bang voor zijn.

Niet dat we het illegaal gebruik van een voor bijen zo gevaarlijk bestrijdingsmiddel toejuichen , maar wel dat we aandringen dat u uw gezonde verstand gebruikt.
Desondanks zijn er wel een aantal redenen om niet elke dag eieren te consumeren. En nee, dat is NIET het cholesterol wat in een ei(dooier) zit.
Noch is het salmonella: als u eieren hygiënisch bewaart en ook niet rauw eet is er geen risico.
Neen het grootste probleem is dat van een allergie. Alles wat we dagelijks aanraken of eten, kan op termijn een allergie veroorzaken. Net metaalbewerkers en juweliers een metaalallergie kunnen krijgen, kan dagelijkse consumptie van eieren leiden tot een eierallergie.
En dat is doodzonde voor iets wat zo gezond en smakelijk is als ei: ze zijn bronnen van vitamines, gezonde vetten (choline en omega-3), antioxidanten (luteïne/zeaxanthine), maar bovenal een goedkope eiwitbron.

Kortom, het gevaar wat gevreesd wordt is niet altijd hetgene waar u echt bang voor moet zijn.

Ongeveer op dezelfde wijze kunnen we wijzen op een vermeend gevaar van vulstoffen en additieven in voedingssupplementen. Eén zulke stof is magnesiumstearaat. Hoe de angst ontstaan is, is lastig te zeggen, maar het is wel een constante bron van ergernis voor mensen, die dagelijks voedingssuplementen produceren.
Magnesiumstearaat is een zeer veel gebruikte en belangrijke toevoeging aan capsules en tabletten, vooral omdat het vrijwel letterlijk dient als smeermiddel om te voorkomen dat een apparaat, dat capsules en tabletten vult, kapot gaat. Vandaar dat we het tijd vonden om een artikel van Jarrow Formulas, onze 'hofleverancier' te delen:

"Het grote Magnesiumstearaat debat: het ophelderen van misvattingen"

Wanneer u de ingrediëntenlijst bekijkt van willekeurig welk voedingssupplement of medicijn dat in uw huis aanwezig is, zult u ontdekken dat vrijwel overal magnesiumstearaat in de lijst staat.
Magnesiumstearaat is een van de meest gebruikte vulstoffen voor capsules of tabletten, maar is de laatste tijd behoorlijk onder vuur komen liggen. Er wordt namelijk beweerd dat magnesiumstearaat een goede opname in het maagdarmkanaal verhindert en dat het zelfs onveilig voor menselijke consumptie zou zijn.
Hierdoor is veel onrust ontstaan. Wanneer men echter met een wetenschappelijk oog naar de argumenten kijkt en zich niet door sensatiezucht laat leiden, blijkt dat de gebruikte argumenten gebaseerd zijn op misvattingen.

Wat is magnesiumstearaat?

Magnesiumstearaat is een vulstof bij de bereiding van voedingssupplementen in de vorm van capsules. De reden daarvoor is dat magnesiumstearaat werkt als een smeermiddel, dat voorkomt dat de werkzame stof die in een capsule terecht moet komen, aan machines blijft 'plakken'.
Magnesiumstearaat is eigenlijk een soort van chelaat, wat vergelijkbaar is met andere ge-cheleerde mineralen zoals magnesium-ascorbaat of magnesiumcitraat. Dit houdt in dat het een stabiel en natuurlijke verbinding is tussen een mineraal en een plantaardigvetzuur. Stearinezuur is het meest voorkomende lange keten vetzuur dat zowel in planten als in dieren wordt opgeslagen en zowel in vloeibare vorm als olie, maar ook in vaste vorm als vet geconsumeerd wordt. Zoals bijvoorbeeld in cacaoboter of varkensreuzel. Kortom, in vrijwel alle vetten die u consumeert, is stearinezuur aanwezig tot aan babyvoeding toe.

Magnesiumstearaat heeft daarom ook logischerwijs wereldwijd de GRAS-status (Generally Recognized as Safe, in het algemeen herkend als veilig)

Diegenen,die nog niet overtuigd zijn dat magnesiumstearaat onveilig is voor menselijke consumptie, wijzen we op de wetenschappelijke feiten: tot 2,5 gram per kg lichaamsgewicht is het volstrekt veilig. Dat is dus 150 gram voor wie 60 kg weegt. Men kan volstrekt veilig 5% van de dagelijkse consumptie innemen als magnesiumstearaat en dan valt het onder de zogenaamde NOAEL (no observed adverse effects level/geen aanwijsbare neveneffecten)
Men kan dus veilig aannemen dat de minuscule hoeveelheid van 10 tot 50 milligram in een luttele capsule, geen enkel gevaar voor de gezondheid oplevert. Iemand zou tenminste 1000 capsules moeten consumeren om in de buurt te komen van zelfs maar de meest voorzichtige aanbevolen maximum dosering, zoals de hierboven genoemde NOAEL.

Magnesiumstearaat is niet alleen veilig, het is zelfs een gezonde stof op zichzelf!

Ofschoon stearaat het meest voorkomende verzadigde vet in het menselijke dieet is, is het bij lange na niet het 'gevaarlijke verzadigde vet' aar we (ten onrechte!) voor gewaarschuwd wroden.
Het is zelfs zo dat uit klinisch onderzoek blijkt dat stearinezuur bepaalde gezondheidsvoordelen heeft. Stearinezuur blijkt de kans op trombose en aderverkalijking bij gezonde mannen te verlagen! In een studie uit 2005 bleek dat stearinezuur even veilig is als de onverzadigde vetzuren oliezuur en linoleenzuur, wat de meest geconsumeerde onverzadigde vetzuren zijn, die mensen binnenkrijgen.

Magnesiumstearaat heeft geen invloed op de biologische beschikbaarheid van voedingsmiddelen.

Eén van de belangrijkste argumenten van tegenstanders van magnesiumstearaat is dat het de opname van de werkzame stoffen zou belemmeren. Ofschoon het waar is dat de tijd waarbinnen een werkzame stof door de tablet wordt vrijgegeven iets langer wordt, is het niet zo dat de biologische beschikbaarheid daardoor minder wordt.
Technisch gesproken is magnesiumstearaat een zout (waarbij stearaat 96% van het gewicht uitmaakt en magnesium slechts 4%), maar dat het een zout is, betekent niet dat het aan de darmwand blijft 'plakken'. Integendeel, magnesiumstearaat wordt óók door het lichaam opgenomen. Het is zelfs zo dat magnesiumstearaat kan voorkomen dat er een ongewenste plaklaag (biofilm) op de darmwand ontstaat.

Hoe zit het dan met de 'integriteit van de celwand' en 'onderdrukking van de weerstand'?

Ook deze beweringen kloppen niet. Ze zijn gebaseerd op een paar studies op cellen en dieren, waaruit onjuiste conclusies zijn getrokken over hoe dit van toepassing zou zijn op mensen.
De reden daarvoor is dat de dosering, die bijvoorbeeld in de studie op cellijnen is gedaan, dusdanig hoog was, dat een mens deze nooit binnen zou kunnen krijgen.
In het onderzoek dat op muizen is gedaan, werd gewerkt met muizen die een heel belangrijk enzym misten! Een enzym dat stearinezuur omzet naar het onverzadigde oliezuur, te weten delta-9 desaturase.
Door het ontbreken van dit enzym, werd stearinezuur giftig voor deze genetisch gemanipuleerde muizen.
Elk menselijk wezen heeft enzymen die wel stearinezuur naar oliezuur kunnen omzetten en derhalve is dat resultat uit het onderzoek met deze GMO-muizen niet relevant.
Kortom, magnesiumstearaat vormt ook geen gevaar voor de weerstand nog voor de gezondheid in het algemeen.

We kunnen de conclusie trekken, dat ondanks beweringen over het tegendeel, wetenschappelijke feiten dit weerleggen en magnesiumsteareaat volstrekt veilig is als vulstof voor medicijnen of voedingssupplementen.

Conclusies
We hopen dat we met dit artikel in staat zijn om eventuele zorgen over zowel eieren als magnesiumstearaat weg te nemen.

Mocht u bijvoorbeeld supplementen aan mensen willen geven, die te jong, te oud, te ziek of te bang zijn om tabletten te slikken (sommige tabletten zijn zelfs te groot voor gezonde mensen), dan zijn er ook veel andere alternatieven, zoals poeder, vloeistof, kauwtabletten, snoepachtige gummies of zelfs als handige mondspray.

Daarnaast hebben sommige bedrijven toch de 'handdoek in de ring gegooid' en toegegeven aan de wens van sommige consumenten en zijn op zoek gegaan naar andere alternatieven.
Eén zo'n populair alternatief is rijstzetmeel, wat vrij goed lijkt te werken, al levert het vermoedelijk wel iets meer schade aan de machinerie op, die dan in kortere tijd moet worden afgeschreven, waardoor de kostprijs wat hoger komt te liggen.

Get every new article on your mail