De citroenzuurcyclus ook wel de Krebs cyclus genoemd is een levensbelangrijke energiecyclus, die bestaat uit een reeks biochemische reacties, die in alle lichaamscellen plaatsvindt en gebruikt wordt voor de opwekking van energie uit glucose.
Hoewel het ook mogelijk is tijdelijk onder anaërobe omstandigheden energie te produceren, kan dat niet erg lang omdat er zuurstof nodig is voor de citroenzuurcyclus.
Zonder deze cyclus wordt er niet genoeg energie opgewekt om alle levensprocessen uit te laten voeren.
De citroenzuurcyclus speelt zich af in de krachtcentrales van het lichaam, de mitochondriën en begint met de glycolyse, waarbij glucose wordt omgezet naar twee moleculen pyruvaat met de hulp van nicotinamide-adenine dinucleotide (NAD). Hiervoor is geen extra zuurstof nodig.
Kortweg genoteerd: Glucose + 2NAD+ + 2P + 2ADP = 2Pyruvaat + 2NADH + 2H+ + 2ATP.

Pyruvaat wordt daarna ofwel aeroob ofwel anaëroob omgezet om meer energie op te wekken. De citroenzuurcyclus is daarbij de aërobe route en vele malen efficiënter dan die zonder zuurstof waarbij fermentering plaats vindt.
De twee pyruvaatmoleculen worden dan geoxydeerd naar twee moleculen Acetyl CoA waarbij kooldioxide vrij komt. De twee acetyl-groepen van Acetyl CoA worden dan overgedragen aan oxaalazijnzuur, waarna citraat/citroenzuur gevormd wordt.

Citraat ondergaat dan een hele serie chemische reacties, waarbij er weer opnieuw oxaloacetaat/oxaalazijnzuur ontstaat en de gehele cyclus weer opnieuw doorlopen wordt. Daarbij wordt meer ATP gevormd en elektronen worden dan overgedragen aan de elektronentransportketen.

De citroenzuurcyclus vindt plaats in de mitochondriën, die in elke lichaamscel aanwezig zijn. Binnen in deze mitochondriën bevinden zich een aantal membranen, die heel erg belangrijk zijn voor de opwekking van energie.

Het grootste deel van de energie wat opgewekt wordt, is afkomstig uit de zogenaamde elektronentransportketen. Dit is een hele reeks chemische reacties tussen een elektronendonor en een elektronenacceptor. Bij deze reacties worden waterstofionen (H+) over het membraan van een mitochondrion heen getransporteerd.

De elektronendonors in dit proces zijn NADH, FADH2 en barnsteenzuur. De elektronenacceptoren zijn zuurstofmoleculen. Vandaar dat zuurstof zo belangrijk is voor dit energieproces.
Bij het transport van H+ ionen wordt ADP omgezet naar ATP waarbij energie opgewekt wordt.
De waterstofatomen en elektronen zijn onderdeel van een hele keten redoxreacties en aan het eind blijft water over als 'afvalproduct'.

Het gehele proces komt dan neer op de omzetting van glucose naar pyruvsaat (glycolyse), pyruvaat naar acetyl-co-A en kooldioxide (oxydatie) , vervolgens naar citraat (citroenzuurcyclus) en in de elektronentransportketen blijft uiteindelijk water en ATP over (redoxreacties).
Kortweg genoteerd: Glucose + Oxygen + 30ADP = Carbon Dioxide + Water + 30ATP

Het hele proces van glycolyse, oxidatie, citroenzuurcyclus en elektronentransport wordt op gang gebracht dankzij een hele zwik enzymen en een klein beetje extra ATP als energiebron.
Glucose en zuurstof worden daarbij als ruwe grondstof gebruikt en ATP is dan het eindproduct met water en koolstofdioxide als afvalstoffen.

Zonder de citroenzuurcyclus zou er geen energie kunnen worden opgewekt. Deze energie wordt uit voeding gehaalt en meer in het bijzonder uit de koolhydraatdelen, wat afkomstig kan zijn van suikers, zetmeel, vetten en zelfs van het koolhydraat-deel van eiwit.  

Het lichaam zal echter het liefst beginnen met zuivere glucose als energiebron, daarna vetten afbreken en pas bij gebrek aan andere energiebronnen eiwitten afbreken.

Zonder de citroenzuurcyclus kan geen energie uit glucose worden opgewekt. Het enige andere alternatief is de anaërobe ademhaling, waarbij zonder zuurstof ook ATP kan worden opgewekt, maar lang niet zoveel! Het is dan gewoon het laatste redmiddel.
Toch zijn er wel organismen die er in slagen om de citroenzuurcyclus te doorlopen zonder zuurstof, maar dan gebruiken ze nitraat of sulfaat. Daar kan echter veel minder energie mee opgewekt worden.

In afwezigheid van zuurstof probeert het lichaam te compenseren door de glycolyse vaker te doorlopen en nog meer pyruvaat te vormen, waarbij de overmaat van pyruvaat wordt weggewerkt door middel van een lichaamseigen fermentatieproces, waarbij melkzuur gevormd wordt.
Hiermee ontstaat ook ATP, maar de overmaat aan melkzuur leidt tot extreme zuurvorming wat pijn doet en misselijk maakt.

Is er langere tijd geen zuurstof voorhanden, dan kunnen de hersenen niet meer functioneren en treedt hersendood in. Er is domweg te weinig ATP voorhanden op basis van anaërobe ademhaling om alle levensprocessen adequaat uit te voeren.

De citroenzuurcyclus is dus van kritiek belang voor energie-opwekking. Niet alleen maar energie om te kunnen hardlopen, maar ook om alle lichaamsprocessen te kunnen uitvoeren.
Ofschoon er wel voor korte tijd van de melkzuur cyclus gebruik te maakt kan worden door de spiercellen, is het letterlijk onvoldoende om er van te leven.

Zonder een citroenzurcyclus zou geen enkel zoogdier of ander groter levend wezen kunnen overleven en de aarde alleen maar door aneroob levende bacteriën bevolkt worden.

Los van de moleculen die hierboven al genoemd worden, zijn er ook andere microvoedingsstoffen nodig om het hele proces goed te laten verlopen, te weten B-vitamines en co-enzym Q10.

Een van de voornaamste onderdelen in het energieproces is een stofje dat NAD (nicotinamide adenine dinucleotide) heet. NAD is aanwezig in twee vormen : NAD+ (de geoxideerde vorm) en NADH (de gereduceerde vorm) . Het wordt duidelijk dat de verhouding tussen NAD+ en NADH bepaalt hoeveel energie er precies in de mitochondriën wordt opgewekt.
Een hoger gehalte aan NAD+ blijkt een stimulerende invloed te hebben op belangrijke genen en energieprocessen, waarbij een hoge NADH-concentratie daar belemmerend op kan werken. De ideeën hierover worden de "theorie over de relatie tussen NAD+/NADH-verhouding en ouderdomsziekten" genoemd.

Ondanks dat NAD+ een betere naam heeft dan NADH, is suppletie met NADH toch zinvol omdat het in het lichaam teruggevormd wordt naar NAD+. Bij klinisch onderzoe met NADH blijkt dat de dopamineproductie toeneemt.
In dieren werd opgemerkt dat NADH-suppletie de bloeddruk laat dalen evenals het LDL-cholesterol en totaal cholesterol.

Een van de andere manieren om de NAD+/NADH verhouding te kunnen verbeteren is suppletie met een thermisch stabiele vorm van oxaalazijnzuur, die benaGene heet. Kennelijk is benaGene in staat om invloed uit te oefenen op maar liefst 350 verschillende genen op een soortgelijke wijze als calorie-restrictie dat doet. Beiden hebben gemeen dat ze de NAD+/NADH verhouding laten toenemen.

Wat wetenschappers echt enthousiast maakt is het feit dat bij dieren de levensduur maar liefst met 30% toeneemt door benaGene, waarbij genexpressie op een zelfde manier wijzigt als calorie-restrictie dat doet.

Klinisch onderzoek bevestigt dat de bloedsuikerspiegel ook daalt, omdat glucose beter wordt opgenomen door het lichaam. Dit heeft een geweldig positieve invloed op tal van chronische ouderdomsziekten zoals met name diabetes maar ook allerlei hart- en vaataandoeningen.

Calorierestrictie heeft heel erg veel gezondheidsvoordelen zoals een verlengde levensduur en ziektepreventie. Het mechanisme daarvan is dat het gehalte van NAD+ toeneemt in de mitochondriën, waardoor de opwekking van energie geoptimaliseerd wordt en goedaardige genen  beter tot expressie komen.
Supplementering met benaGene blijkt een vergeljkbaar effect te hebben dan een energiebeperkt dieet. Dit vertaalt zich in een verbeterde gezondheid.

BenaGene is 's werelds eerste en natuurlijke intermediair van de citronezuurcyclus, die temperatuurstabiel is en ook biologisch beschikbaar zodat een relatief kleine dosering al een positief efect heeft.

Tot slot nog even aandacht voor het feit dat onlangs ook een onderdeel van NAD zelf, te weten nicotinamide riboside erg populair is geworden. Nicotinamide is de directe voorloper (pre-cursor) van NAD+ (nicotinamide-adenine dinucleotide).  
Net zoals oxaalazijnzuur is NAD+ een heel belangrijk substraat voor belangrijke enzymen, waaronder sirtuin, die een belangrijke rol spelen bij het gezond ouder worden en de energiestofwisseling waardoor ook vetverlies gemakkelijker wordt.

Benagene 30 caps  - oxaalazijnzuur | AORNicotinamide Riboside 60 tabletten | Jarrow Formulas

Get every new article on your mail